
香巴噶舉教言集NG23ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གའུ་མའི་རང་བབས་རྣམ་གསུམ་གྱི་ཁྲིད་དམིགས་བཞུགས་སོ།།
1-283
༄༅། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གའུ་མའི་རང་བབས་རྣམ་གསུམ་གྱི་ཁྲིད་དམིགས་བཞུགས་སོ།།
༄། །སྔོན་འགྲོ།
༄༅། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གའུ་མའི་རང་བབས་རྣམ་གསུམ་གྱི་ཁྲིད་དམིགས་བཞུགས་སོ།། སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་དབྱིངས་ནམ་མཁའི་ཁྱོན་ཡངས་པར། །འགག་མེད་གཟུགས་སྐུའི་སྣང་བརྙན་ཅིར་ཡང་སྟོན། །གང་ལ་གང་འདུལ་འགྲོ་དོན་
རྒྱུན་མི་ཆད། །སྐྱབས་མཆོག་བླ་མ་དམ་པར་ཕྱག་བགྱིད་དོ། །འདིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཁའ་འགྲོ་མ་ནི་གུ་མས། མཁས་གྲུབ་ཁྱུང་པོ་རྣལ་འབྱོར་ལ་གདམ་པ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་གནང་བ་རྣམས་ཀྱི་ནང་
ནས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གའུ་མ་ཞེས་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་འདི་ལ་དོན་གསུམ་སྟེ། སྔོན་འགྲོ། དངོས་གཞི། རྗེས་སོ། །དང་པོ་ལ། ཐུན་མོང་བ་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་གཉིས།
དང་པོ་ལ། སྐྱབས་འགྲོ། སེམས་བསྐྱེད། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྒོམ་བཟླས། བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་དང་བཞི། དང་པོ་ནི། རང་གི་མདུན་དུ་སེང་གེས་བཏེགས་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲི་པདྨ་ཟླ་བའི་གདན་གྱི་སྟེང་
དུ། རྩ་བའི་བླ་མ་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་ཐུགས་ཁར་བསྣོལ་ནས་འཛིན་པ། རུས་པ་དང་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ་རལ་པའི་ཐོར་ཅོག་ཅན། ཞབས་
གཡས་བརྐྱངས་ཤིང་གཡོན་ཅུང་ཟད་བསྐུམས་པའི་སྟབས་ཀྱིས་བཞུགས་པ་བསམ་ལ་སྐྱབས་གནས་ཀུན་འདུས་སུ་མོས་པ་བྱས་ལ། བདག་དང་མ་རྒན་ཐམས་ཅད་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་བསྒྲལ་དུ་གསོལ། སྐྱབས་སུ་གསོལ་སྙམ་པས་བློ་སྙིང་བྲང་གསུམ་བླ་མ་དེ་ལ་གཏད་དེ་སེམས་མ་གཡེངས་པར། 
1-284
བླ་མ་སངས་རྒྱས་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །ཞེས་ཉེར་གཅིག་སོགས་བརྗོད། བླ་མ་རང་ལ་བསྟིམ། ཡང་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་འདི་ལ་ཀ་བྱེད་ཚེ་མི་བསྟིམ། གཉིས་པ་སེམས་བསྐྱེད་ནི། སེམས་ཅན་
ཐམས་ཅད་ལ་བསམས་པས་ཕ་མ་མ་བྱས་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད། ཕ་མ་བྱས་རེས་ཀྱིས་ཕན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བཏགས་ཤིང་གནོད་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལས་བསྐྱབས་པ་ཡིན་ཡང་། ད་ལྟ་སྡུག་བསྔལ་
འབའ་ཞིག་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་འདུག་པས། འདི་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་ལས་བསྒྲལ་བའི་ཕྱིར་བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱ། དེའི་ཆེད་དུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་སྙམ་པས། ངག་ཏུ་བདག་གིས་
སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱ། དེའི་ཆེད་དུ་ཟབ་ལམ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ། །ལན་གསུམ། གསུམ་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྒོམ་བཟླས་ཁྲིད་
སྐབས་སུ་ངེས་པར་དགོས་ལ། རྒྱུན་དུ་མ་བྱས་ཀྱང་སྐྱོན་མེད། བཞི་པ་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་སྐྱབས་འགྲོའི་སྐབས་བཞིན་བསྒོམ་པའམ། ཡང་ན་རང་གི་སྤྱི་བོར་སེང་ཁྲི་པད་ཟླའི་སྟེང་དུ། རྩ་བའི་བླ་
མ་སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་སྐུ་མདོག་སྔོན་པོ་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་ཐུགས་ཁར་བསྣོལ་ནས་འཛིན་པ། དར་དང་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ། མཚན་དཔེས་གཟི་འོད་འབར་བ། ཞབས་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་པ། 
1-285
དེའི་དཔྲལ་བར་ཨོཾ་སོགས་གནས་གསུམ་བྱིན་གྱིས་བརླབས། ཐུགས་ཀའི་ཧཱུྃ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པས། བླ་མ་ཡི་དམ་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ཐམས་ཅད་སྤྱན་དྲངས་ལ་བསྟིམས་པས་སྐྱབས་གནས་ཀུན་འདུས་ཀྱི་ངོ་བོར་
གྱུར་པར་བསམ་ལ། གློ་སྙིང་བྲང་གསུམ་གཏད་དེ། སྐྱིད་སྡུག་ལེགས་ཉེས་ཅི་བྱུང་ཡང་རེ་ལྟོས་གཞན་མེད་པས་བླ་མ་ཁྱེད་རང་མཁྱེན་ནོ་སྙམ་པས། བླ་མ་སངས་རྒྱས་རིན་པོ་ཆེ་ལ་གསོལ་བ་
འདེབས་སོ།

香巴噶举教言集NG23大手印嘎乌玛三种自成的教授
1-283
大手印嘎乌玛三种自成的教授。
前行
大手印嘎乌玛三种自成的教授。在远离戏论法界广阔虚空中，无碍色身的影像随处显现。随缘调伏，利益众生不断，向最胜皈依处、殊胜上师顶礼！
此处，智慧空行母尼古玛赐予智者成就者琼波瑜伽士如海般的教法中，最为殊胜的，被广为传颂的大手印嘎乌玛，分为三个内容：前行、正行和后行。
第一前行分为共同前行和不共前行两种。共同前行包括皈依、发心、金刚萨埵修持念诵和上师瑜伽四种。
第一皈依：观想在自己面前，狮子托起的宝座上，莲花月垫之上，根本上师胜乐金刚，身色白色，手持金刚铃交叉于胸前，以骨饰和珍宝装饰，顶戴发髻，右腿伸展，左腿稍微弯曲而安坐。观想他为皈依处的总集，想："愿我和一切老母众生从轮回苦中得到解脱，祈请皈依。"以此心念，将心、意、胸三处专注于上师，不散乱地念诵：
1-284
"皈依上师佛宝"二十一遍等。然后将上师融入自身。若仅仅作为前行，则不需融入。
第二发心：想到一切众生，没有一位不曾做过我的父母。作为父母给予了无量的恩惠，保护我免受无量的伤害，然而现在他们却仍在享受纯粹的痛苦。为了使他们从痛苦中解脱，我必须成佛。为此，我将专一修持大手印。口诵："为了一切众生的利益，我将成就佛果位，为此，我将修持甚深道大手印。"三遍。
第三金刚萨埵修持念诵在教授时必须修持，平时不修也无过失。
第四上师瑜伽可如皈依时所修，或者观想：在自己头顶上，狮子宝座莲花月垫上，根本上师佛金刚持大尊，身色蓝色，手持金刚铃交叉于胸前，以丝绸和珍宝庄严，相好光明炽盛，双腿金刚跏趺坐。
1-285
加持他额头为"嗡"等三处。从其心间的"吽"字放光，迎请上师、本尊、诸佛菩萨，全部融入，成为皈依处总集的本体。
专注心意胸三处，想："无论遇到何种苦乐好坏，除了您别无依靠，上师您知道。"念诵"祈祷上师佛宝"。


 །བདག་འཛིན་བློས་ཐོང་བར་བྱིན་གྱིས་རློབས། །དགོས་མེད་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་བྱིན་གྱིས་རློབས། །འོད་གསལ་ཕྱག་ཆེན་རྟོགས་པར་བྱིན་གྱིས་རློབས། །ད་ལྟ་ཉིད་དུ་བྱིན་གྱིས་རློབས། །མྱུར་བ་ཉིད་དུ་བྱིན་
གྱིས་རློབས། །འདུག་ས་འདི་ཉིད་དུ་བྱིན་གྱིས་རློབས། །ཞེས་པ་ཉེར་གཅིག་སོགས་ཀྱིས་གསོལ་བ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བཏབ་པས། བླ་མའི་སྐུ་ལས་བདུད་རྩི་བབས། རང་གི་ལུས་གང་སྡིག་སྒྲིབ་དག ཡང་བདུད་རྩི་
བབས། སྨིན་མཚམས་ཡན་ཆད་གང་། བུམ་པའི་དབང་སོགས་ནས་རྐང་མཐིལ་ཡན་ཆད་གང་། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དག དབང་བཞི་པ་ཐོབ། བླ་མ་བསྟིམ། རང་སེམས་དང་བསྲེས་ཏེ། གཤིས་སྐྱེ་མེད་དུ་སང་ངེ་བ།
མདངས་མོས་གུས་སུ་དུང་ངེ་བའི་ངང་ལ་འཛིན་མེད་དུ་མཉམ་པར་བཞག་གོ །གཉིས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྔོན་འགྲོ་ལ་ལུས་རང་བབས། ངག་རང་བབས། ཡིད་རང་བབས་གསུམ། དང་པོ་ནི། ལུས་གནད་མ་བཅོས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་སྐྱེ་བས། 
1-286
ལུས་རྣམ་སྣང་གི་ཆོས་བདུན་དང་ལྡན་པར་བྱ། དེ་ནས་ལུས་ལ་བཟའ་བཟོ་བཅས་བཅོས་གང་ཡང་མི་བྱ་བར་ཉ་བཞི་ལྷོད་ཀྱིས་གློད་ནས་ལུས་རང་བབས་སུ་བཞག གཉིས་པ་ནི། གཏམ་སྣ་ཚོགས་
སྨྲས་པ་དང་། མདོ་འདོན་པ་ལ་སོགས་པ་ངག་གི་ལས་ཐམས་ཅད་བཞག ལྕེ་དང་མཆུ་ལ་སོགས་ཀྱང་རང་བབས་སུ་ལྷུག་པར་བཞག གསུམ་པ་ནི། སེམས་འདི་ཡང་འདས་པའི་རྗེས་མི་གཅད། མ་འོངས་
པའི་རྡུན་མི་བསུ། ད་ལྟར་བའི་ཤེས་པ་ལ་བཟའ་བཟོ་བཅས་བཅོས་གང་ཡང་མི་བྱ་བ། རང་བབས་སུ་ལྷུག་པར་བཞག་གོ །འདི་ཡང་མ་གཅིག་གི་ལུས་ནི་ཉ་བཞི་གློད་པ་གཅེས། ངག་གནད་
ལྐུགས་པར་སྡོད་པ་གཅེས། སེམས་གནད་འདུ་ཤེས་བཤིག་པ་གཅེས། ཞེས་པ་ལྟར་ཡུལ་རྗེས་སུ་མི་སྙེག་པར་ལྟ་སྟངས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ཧར་རེ་བཞག སེམས་བཅས་བཅོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་བཤིག་སྟེ། བཟོ་
མེད་ལྷུག་པར་ཧེད་དེ་ཆེད་དེ་བཞག དེ་ལ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པའམ་གཉུག་མའི་ཤེས་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། དེ་རང་སོ་ནམ་ཟིན་བར་གནད་དུ་བསྣུན་ནས་སྒོམ་པ་གལ་ཆེའོ།། །།
༄། །དངོས་གཞི།
གཉིས་པ་དངོས་གཞི་
ལ། སྐྱོན་བཞི་རང་གྲོལ་དང་། ཡོན་ཏན་བཞི་སྒྲུབ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་ཉེ་དྲགས་པས་མ་མཐོང་། སླ་དྲགས་པས་ཡིད་མ་ཆེས། ཕྲ་དྲགས་པས་མ་རྟོགས། བཟང་དྲགས་པས་བློར་མ་ཤོང་བ་སྟེ། 
1-287
སྐྱོན་བཞི་རང་གྲོལ་དུ་བྱ་བ་སྟེ་དང་པོའོ། །ཉེ་དྲགས་པས་མ་མཐོང་བའི་སྐྱོན་མེད་དེ། ཉེ་ཤོས་རང་གི་སེམས་ཐོག་ཏུ་བྱར་མེད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་སྒོམ་ལ་མཐོང་མ་མཐོང་གི་དཔྱད་གཞི་མ་
དགོས་པས་སོ། །སླ་དྲགས་པས་ཡིད་མི་ཆེས་མི་དགོས་ཏེ། རླབས་དང་འཁྲིག་དུས་སྐད་གཅིག་བཞིན། །ཞེས་པ་ལྟར། ལོངས་སྤྱོད་རླབས་དང་། འཁྲིག་པ་སྤྱོད་པ་དང་། ཐང་ཤིན་ཏུ་ཆད་པའི་ཚེ་འཆར་བར་སངས་
རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་ལ། འཆར་རྒྱུ་དེ་ཡང་སྣང་བྱའི་ཡུལ་སྣང་བ་དང་། འཛིན་བྱའི་བློ་བྲལ་བའི་གསལ་སིང་ངེ་བ་ལ་ལྷན་ནེ་གནས་པ་དེ་ཀ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ལ་བཟོ་མ་ཞུགས་པ་
ཡིན་ཞིང་། དེ་ཀ་བསྒོམ་བྱ་གཙོ་བོ་ཡིན་པར། ཐ་མལ་ཤེས་པ་སྙིང་གི་དབུས་སུ་སད། །ཞེས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ།

请加持我能放下自我执著。请加持我能生起无所求的心。请加持我能证悟光明大手印。请即刻加持我。请迅速加持我。请就在此处加持我。
如此二十一遍等专心祈请，上师身体流出甘露，充满自身，罪障清净。再次甘露流下，充满眉间以上，从瓶灌等至脚底全身充满，一切障碍清净，获得四灌顶。上师融入，与自心合一，本性无生清晰明了，光辉虔诚强烈，在无执持中平等安住。
二、不共前行包括身自然安住、语自然安住、意自然安住三种。
第一，如果不调整身体姿势，就不会生起禅定，因此
1-286
身体应具有毗卢遮那七法。然后不对身体作任何调整，松弛四肢，自然放松，让身体处于自然状态。
第二，停止各种交谈、诵经等一切语言活动，让舌头和嘴唇等自然放松。
第三，此心也不追逐过去，不迎接未来，对当下的意识不做任何调整，自然放松。
这也如麻吉所说："身体要点是松弛四肢最重要，语言要点是保持沉默最重要，心的要点是破除概念最重要。"如是不追逐对境，以直视的方式保持警觉，破除一切人为概念，无作为地放松、开阔、清晰安住。这也称为平常心或本然心，能把握这本然状态并修持极为重要。
正行
二、正行分为四过患自解脱和成就四功德两部分。
首先，四过患是：太近而不见，太简单而不信，太微细而不了解，太殊胜而不能接受。
1-287
应当让四过患自然解脱，这是第一点。
"太近而不见"的过患不存在，因为最近的就是在自心上以无作为的方式修持，不需要考虑是否看见的问题。
"太简单而不信"的过患不需要担心，如经中所说："如波浪和性交的刹那"，佛陀说在享受享乐、行淫或极度疲惫时会显现，而所显现的就是离开对境和执着的清明、明朗的觉知，自然安住的状态，这就是不加改造的平常心，这正是主要的修持对象，如经中所说："平常心醒于心中"，为了教导这一点。


 །ཕྲ་དྲགས་པས་མ་རྟོགས་པ་ནི་སྐྱོན་མེད་དེ། མ་མཐོང་བ་དེ་མཐོང་
བའི་མཆོག །ཞེས་པ་ལྟར་མཐོང་རྒྱུའམ་རྟོགས་རྒྱུ་མེད་པར་ཤེས་ནས། དེའི་སྟེང་དུ་བཟོ་མེད་དུ་བཞག་པས་ཆོག་པའི་ཕྱིར། བཟང་དྲགས་པས་བློར་མི་ཤོང་མི་དགོས་ཏེ། ན་མོ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་འགྲོ་
ཀུན་ཡོངས་ལ་ཁྱབ་ཞེས། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བ་དེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པར་སངས་རྒྱས་རང་གིས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་སྐྱོན་བཞི་ལས་གྲོལ་ནས། 
1-288
གཉིས་པ་ཡོན་ཏན་བཞི་སྒྲུབ་པ་ལ། དང་པོ་དྲན་འདུན་དྲག་པོས་བཅུན་ཏེ་ཞི་གནས་བཙལ་བ། བར་དུ་དྲན་འདུན་རང་སར་བཤིག་སྟེ་ལྷག་མཐོང་སྒོམ་པ། ཐ་མར་བཟོ་མེད་ལྷུག་པའི་ངང་དུ་
ཟུང་འཇུག་གི་རྒྱུན་སྐྱོང་བ། དེ་ཡང་སྒོམ་མེད་གཡེང་མེད་དུ་འཁྱོངས་པས་སྤྲོས་བྲལ་དུ་ཐག་བཅད་པའོ། །དང་པོ་ཉིན་མཚན་འཁོར་ཡུག་ཏུ་འདུན་པ་དྲག་པོས་རྒྱུན་དུ་བཅུན་ནས། གནད་དུ་བསྣུན་ནས་
གཡེང་མེད་དུ་བསྒོམ་དགོས་ཀྱི། ཕྲན་ཙམ་རེ་བསྒོམས་ཀྱང་། ཡར་བསྐྱེད་མེད་པའི་ཁར་ལང་ཤོར་གྱི་རྒྱུན་བསྲིངས་ནས་སྒོམ་མི་ནུས་སོ། །དེ་ཡང་བསྒོམ་ཚུལ་ནི། འཇོག་དང་རྒྱུན་འཇོག་གླན་ནས་འཇོག །ཅེས་གསུངས་
པ་ལྟར། རྣམ་རྟོག་གཞན་གྱི་འཁྲི་བ་རྦད་བཅད་དེ། རང་སེམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ལྷན་གྱིས་བཞག ཡང་བའི་གྲབ་བྱེད་ཚེ་འདུན་པ་དྲག་པོས་ཡང་ཡང་བཅུན་ཏེ་གཡེང་དུ་མི་འཇུག དེ་ནས་ཀྱང་མི་
ཐུབ་པར་གཡེང་ན། དམིགས་པ་ལ་ནི་སེམས་གཏད་དེ། །དེ་རྒྱུན་རྣམ་པར་གཡེང་མི་བྱ། །རྣམ་གཡེང་མྱུར་དུ་རྟོགས་བྱས་ཏེ། །དེ་ལ་སླར་ཡང་གླན་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དེ་མ་ཐག་གཡེང་
བ་ངོས་བཟུང་ལ། དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་ལྷན་གྱིས་མཉམ་པར་བཞག་གོ །དེ་ལྟ་བུའི་བསྒོམ་ཚུལ་ཤེས་པར་བྱས་ལ། ཉིན་མཚན་འཁོར་ཡུག་ཏུ་བརྩོན་འགྲུས་དྲག་པོས་བསྒོམ་དགོས་ཀྱི། ཐུན་གྱི་གནས་སྐབས་ཡུད་ཙམ་སྒོམ་པ་སོགས། 
1-289
བྱས་བློ་མྱུར་བློས་སྒོམ་པ་ནི། རྗེས་ཏིལ་འབྲུ་ཙམ་ཡང་མི་འབྱུང་བས་རྒྱུན་བསྲིངས་ཏེ་འབད་པས་བསྒོམ་པ་གལ་ཆེའོ།

"太微细而不了解"的过患不存在，因为如经中所说："不见就是最上的见"，知道没有什么可见或可了解的，在此基础上无作为地安住即可。
"太殊胜而不能接受"的过患不需要担心，因为佛陀自己说过："顶礼善逝心髓遍一切众生"，善逝心髓（如来藏）远离一切戏论边际，存在于一切众生之中。
如此从四过患中解脱后，
1-288
第二，成就四功德：首先以强烈的忆念和希求调伏心，寻求止；中间破除忆念和希求，修持观；最后在无作为、放松的状态中保持双运的相续；并且在无修无散乱中持续，确定为离戏。
首先，应日夜不断以强烈的希求持续调伏，抓住要点，毫不散乱地修持，如果只是偶尔修习，不仅不会提升，反而会延续放逸的习气，无法修持。
修持方法如经中所言："安置、相续安置、反复安置"。断除其他妄念的纠缠，直接安住于自心上。当再次有散乱倾向时，以强烈的希求一再调伏，不让散乱。
若仍然无法控制而散乱，如经中所说："将心专注于所缘，相续不令散乱，若发现已散乱，应当再次收摄"。应立即认出散乱，不作取舍地自然平等安住。
理解这种修持方法后，应日夜不断以猛烈的精进修持，而不是仅在座上片刻修持等，
1-289
以急于求成的心态修持，这样修持后不会留下丝毫痕迹，因此持续精进修持非常重要。


 །གཉིས་པ། བར་དུ་དྲན་འདུན་རང་སོར་བཤིག་སྟེ་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པ་ནི། སྔར་
གྱི་དེ་ནན་ཏན་བྱས་སྒོམ་པས་ཐོག་མར་རྣམ་རྟོག་མང་དུ་སོང་བ་སྙམ་བྱེད་ཀྱང་། དེ་རྣམ་རྟོག་ངོས་ཟིན་པ་ཡིན་པས་སྐྱོན་ཆེར་མེད། དེ་ནས་སྒྱིད་ལུག་པར་མི་བྱ་བར། འབད་དེ་སྒོམ་
པས་རྣམ་རྟོག་ཇེ་ཉུང་དང་། གནས་ཆ་ཇེ་ཆེར་འགྲོ་དེ་ཙམ་ན། ཧྲིལ་གྱིས་སྒྲིམ་ལ་ལྷོད་ཀྱིས་གློད། སྒོམ་པའི་གནད་ཅིག་དེ་ན་འདུག །ཞེས་པའམ། འཇུར་པོར་བཅིངས་པའི་སེམས་འདི་ནི། །གློད་ན་གྲོལ་
བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཐོག་མར་རང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་ཏེ། དེ་ནས་བཟོ་མེད་དུ་ལྷུག་པར་ལྷོད་ཀྱིས་གློད་ལ་བཞག དེ་ལྟ་བུ་གཡེང་བའི་བར་ལག་མ་
ཞུགས་པར་རྒྱུན་ལྡན་དུ་བསྒོམས་པས། རེ་ཞིག་ན་ནམ་བཞག་ཀྱང་ལྷན་ནེ་གནས་པ་འབྱུང་ངོ་། །གསུམ་པ། ཐ་མར་བཟོ་མེད་ལྷུག་པའི་ངང་དུ་ཟུང་འཇུག་གི་རྒྱུན་སྐྱོང་པ་ནི། དེ་ཡང་མཉམ་རྗེས་
ཐམས་ཅད་དུ་རྩལ་སྦྱང་དགོས་ཏེ། ཐོག་མར་རང་གི་སེམས་ཐོག་ཏུ་ཡུལ་སྣང་གང་ཤར་ཡང་། ངོ་བོ་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་ལ་བཟོ་མེད་ལྷུག་པར་ཆད་ཀྱིས་བཞག དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་བདུད་རྩི་བསྟེན་གསུངས་པ་ལྟར། 
1-290
ཡུལ་སྣང་སྣ་ཚོགས་འཆར་དུ་བཅུག་ལ་གང་ཤར་བ་དེའི་ངོ་བོ་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་བཟོ་མེད་དུ་བཞག དེ་བཞིན་དུ་སྟེང་དུ་རྒྱང་རིང་པོར་ཆད་ཀྱིས་བཏང་ནས། འོག་དང་། ཨུ་རྒྱན་དང་། རྡོ་
རྗེ་གདན་སོགས་རྒྱང་རིང་པོར་ཆད་ཀྱིས་བཏང་ནས་བཟོ་མེད་དུ་བཞག རེ་འགའ་སེམས་ཐོག་ཏུ་འདོད་ཆགས། ཞེ་སྡང་། ང་རྒྱལ། ཕྲག་དོག་སོགས་ཉོན་མོངས་པ་གང་སྐྱེས་ཀྱང་ངོ་བོ་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་
ཏེ། བཟོ་མེད་དུ་བཤིག་ལ་ལྷོད་ཀྱིས་འཇོག དེ་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་རིམ་སྒོམ་པ། རླུང་སྒོམ་པ་སོགས་ལ་ཡང་། བསྲེས་ཏེ་སྒོམ་པ་སོགས། བར་མཚམས་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མ་ཆད་པར་ཆིག་སྒྲིལ་དུ་ཉམས་
སུ་ལེན་པ་ལ་འབད་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། མདོར་ན་རྐྱེན་དབང་དུ་མི་འགྲོ་བའི་བརྟན་པ་ཐོབ་པ་ཞིག་ནམ་བྱུང་བར་དུ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །རེ་འགའ་བྱིང་རྒོད་དང་མི་ནུས་པ་སོགས་ཀྱི་
གེགས་བྱུང་ཚེ། སྤྱི་བོར་བླ་མ་བསྒོམས་པ་ལ་གསོལ་བ་དྲག་ཏུ་བཏབ། བླ་མ་བསྟིམ་པ་རྣམས་སྔར་བཞིན་བྱས་ལ་མོས་གུས་བསྐྱེད། སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་ཡང་ཡང་བསྒོམ། ཡང་བྲེལ་རིང་ཆེས་པས་
བསྒོམ་རྒྱུ་མི་ཡོང་སྙམ་བྱེད་ན། ཚོགས་ལ་འགྲོ་བ་ན་ཡང་། རང་གི་གྲྭ་ཁང་ནས་ཆས་ཏེ་ཚོགས་སུ་ནམ་སླེབས་བར་ལ། ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བརྗེད་པར་བྱས་བསྒོམ། དེ་ནས་འགྲོ་འདུག་གཞན་ལ་ཡང་སྦྱར། 
1-291
དེ་ནས་བཟའ་བཏུང་སོགས་ལ་ཡང་གོམས་སུ་བཅུག་སྟེ། མཉམ་རྗེས་ཐམས་ཅད་ལ་བསྲེ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། དེ་ལྟ་བུ་ལས་ལོགས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱག་ཆེན་ནམ་རྫོགས་ཆེན་ནམ། འཁོར་
འདས་དབྱེར་མེད་ཞེས་གཞན་དུ་བཙལ་དགོས་མེད་པས། ལྟ་བ་སྤྲོས་བྲལ་དེ་ཀར་ཐག་གཅད་དོ།། །།
༄། །རྗེས་སམ་འབྲས་བུ།
གསུམ་པ་རྗེས་སམ་འབྲས་བུ་ནི། སྐུ་གསུམ་རང་ཤར་ཏེ། གསལ་བ་སྤྲུལ་སྐུ། སྟོང་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།
ཟུང་འཇུག་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་མཐའ་བྲལ་གྱི་ལྟ་བ་དེ་ཀ་ལ། གསལ་བའི་ཆ་སྤྲུལ་སྐུ། སྟོང་པའི་ཆ་ཆོས་སྐུ། ཟུང་འཇུག་ལ་ལོངས་སྐུར་འཇོག་པས་སྐུ་གསུམ་
གཞན་ནས་བཙལ་མི་དགོས་པར་གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་དེ་ཀའི་རྒྱུན་བསྐྱངས་པས། སྐུ་གསུམ་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བ་ཡིན་ནོ།

二、中间破除忆念和希求，修持胜观
通过之前的方法认真修持，虽然开始时感觉妄念增多，但这只是认出了妄念，并无大过失。之后不要灰心丧气，继续精进修持，妄念会逐渐减少，安住性会逐渐增强，到那时，"整体紧绷而松弛放下，修行要点就在于此"，或如所说："紧紧束缚的这个心，若放松则必定解脱无疑。"
首先直视自心的本性，然后无作为地放松自然安住。如此在不受散乱干扰的情况下持续修持，经过一段时间，无论何时安住都能自然稳定地保持。
三、最后在无作为放松的状态中保持双运的相续
在定中与定后的一切时刻都需要修习，首先，无论何种对境显现于自心，都直视其本性，无作为地放松地安住。如此按照"享用各种对境的甘露"所说，
1-290
允许各种对境显现，对任何显现的对境直视其本性，无作为地安住。同样地，向上远远地放开视线，然后向下、乌金、金刚座等远远地放开视线，无作为地安住。
有时当贪欲、嗔恨、傲慢、嫉妒等烦恼在心中生起时，直视其本性，无作为地分解并松弛安住。同样地，修持生起次第、修气等，也要融合修持，不让中间有丝毫间断，努力统一地修持。
总之，应当修持直到获得不被外缘所动摇的稳定性为止。有时若遇到昏沉、掉举或无力等障碍，应观想头顶上师并强烈祈请，如前融入上师后生起虔诚，并反复修持对众生的慈悲。
若认为事务繁忙无法修持，去集会的时候，从自己的房间出发直到到达集会场所，丝毫不忘地修持，然后推广至其他行住，
1-291
接着将饮食等也融入修习，要使定中与定后的一切相融合。
四、确定为离戏
除了这种方法之外，没有必要另外寻求所谓的大手印、大圆满或轮涅不二，因此确定离戏见解就是这个。
后行或果位
三、后行或果位是三身自现：明是化身，空是法身，双运是圆满受用身。如所说，在离边的见解中，明的方面是化身，空的方面是法身，双运安立为受用身，因此不需要从别处寻求三身，只要保持明空双运的相续，必定能现前三身。
;


 །དེ་སྐད་གསང་མཐའི་ཟབ་ལམ་སྙིང་པོའི་དོན། །འཁྲུལ་མེད་རང་
གཟུགས་རྗེན་པར་བསྟན་ན་ཡང་། །འབད་མེད་གཡེང་བ་ལམ་ལ་མི་ཚེ་སྐྱེལ། །ནོར་བུའི་གླིང་ནས་སྟོང་ལོག་མ་བྱས་སམ། །ཀྱེ་མ། རང་ཡང་སྙོམ་ལས་ལེ་ལོས་དུས་འདས་ནས། །གཞན་ལ་ཁ་ཏ་འཇུག་
པའི་ཁྲམ་ཚིག་ཅན། །རང་ལ་རང་ཞེས་མ་ཁྲེལ་གཞན་དག་ལ། །སྙིང་གདམས་སྨྲ་བ་དམ་པའི་ལུགས་སྲོལ་ཡིན། །འོན་ཀྱང་གཞན་ཕན་བསམ་པའི་བློ་དག་པས། །དེ་སྐད་བརྗོད་ལ་དགེ་ཚོགས་གང་ཐོབ་པ། །
1-292
བདག་དང་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ལ་བདེ་ཆེན་གྱི། །ཡེ་ཤེས་མྱུར་དུ་སྐྱེ་བའི་མཐུ་ལྡན་ཤོག །ཅེས་པ་འདི་ཡང་དགེ་སློང་དཀོན་མཆོག་བསམ་གྲུབ་ཀྱིས་བསྐུལ་བའི་ངོར་བྱམས་པ་ངག་དབང་རྣམ་རྒྱལ་གྱིས་དབེན་
གནས་ཤིག་དགོན་དུ་སྦྱར་བ་འདིས་ཀྱང་བསྟན་པ་དང་སེམས་ཅན་མང་པོ་ལ་ཕན་ཐོགས་པར་གྱུར་ཅིག། །།ཡི་གེ་པ་ནི་ངག་དབང་ཕུན་ཚོགས་ཀྱིས་བགྱིས་པའོ།

如此密乘究竟甚深道之精髓要义，虽已无误地直白呈现本来面目，却仍无勤散漫虚度一生于道上，难道不是从如意宝洲空手而归？
呜呼！自己也在怠惰懒散中度过时光，却对他人说教的骗人之言，对自己不知羞愧却对他人，说心要教授是圣者的传统。
然而以利他清净之心，如此所说获得的一切善德，
1-292
愿我与所化众生相续中，大乐智慧迅速生起具足力量。
此文也是应比丘贡却桑珠之请，由强巴昂旺南杰在闲静处诗果寺撰写，愿此亦能利益教法和众多有情。书写者为昂旺彭措所作。


། །།དགེ་ལེགས་འཕེལ།། །།མངྒལཾ།།


愿善德增长！吉祥！
;


